Diagnosebehandelingscombinatie

De diagnosebehandelingscombinatie vormt de spil in de medisch specialistische zorg
en de bekostiging daarvan. Elke DBC omvat de omschrijving van een behandelingstraject
en een duidelijk kostenplaatje. Dit geheel wordt ook wel een zorgprofiel genoemd.

Achtergrond van de DBC
De DBC is in het leven geroepen ter vervanging van het oude tariefsysteem.
Deze vernieuwing was hard nodig om de kostendoorberekening te verdelen.

In de berekening van een behandeling werd van oorsprong met drie tarieven gerekend;
de poliklinische behandeling (geen ziekenhuisopname), de dagbehandeling (maximaal
24 uur aan ziekenhuisopname) en de behandeling met klinische episode
(langere ziekenhuisopname).

De fout in het oude tariefsysteem is de verdeling van de medisch specialistische zorg
geweest. In het systeem werden de indirecte kosten (als kosten voor het pand en inventaris)
enkel berekend bij klinische opname. Met uiteraard als gevolg dat de klinische zorg te duur
werd, maar daarentegen het tarief voor poliklinische zorg te laag.

Sinds de komst van het DBC systeem worden de kosten verdeeld over de totale medisch
specialistische zorg, zodat er op basis van ziekenhuisopname of geen-ziekenhuisopname geen
grootschalig onderscheid meer gemaakt kan worden in de kosten. Kenmerkend hiervan is dat
de prijs van een operatie bijvoorbeeld ook (bijna) altijd tegen dezelfde prijs verricht kan worden,
er wordt niet meer gekeken naar daadwerkelijk verrichtte activiteiten maar naar het zorgprofiel.
Uiteraard blijven kleine prijsverschillen doorgaans bestaan, aangezien verschillende
ziekenhuisbehandelingen een duurdere kostprijs hebben.

De opbouw van een DBC
Op dit moment kennen we 30.000 DBC’s uit 148 productgroepen, deze zijn vastgelegd in de
landelijke typeringslijst. Er wordt gestreefd naar een groepering van DBC’s om de
onderhandelingen tussen zorgverzekeraars en ziekenhuizen te stimuleren.

Elke DBC-codering is opgebouwd uit 4 elementen, te weten: het specialisme, de zorgvraag,
de gestelde diagnose en de daadwerkelijke behandeling. Voortvloeisel uit de samenstelling van
een dergelijk zorgprofiel is een goede zorgproduct/prijs combinatie.

DBC-trajecten
Een DBC-traject is de term die gebruikt wordt voor de periode waarin een verzekerde onder
dezelfde DBC wordt behandeld. De totale behandeling kan bestaan uit meer DBC-trajecten. Een
nieuw DBC wordt bijvoorbeeld geopend wanneer de zorg voor een verzekerde van karakter
verandert.

Een DBC kan op de volgende wijzen worden afgesloten:

1.                  Afsluiting van de behandeling

2.                  Verandering van zorgtype (mogelijk vervolg DBC-traject)

3.                  Beëindiging van de behandeling door overdracht van de patiënt
          
naar een andere instelling

4.                  365 dagen na het openen van een DBC

5.                  30 dagen na opening van een DBC bij chronische patiënten

De rol van verzekeraars
Voor verzekeraars en verzekerden is het interessant dat DBC’s zijn ingedeeld in Segment A en
Segment B. Het B Segment beslaat in 2008 ongeveer 20% van het totale ziekenhuisbudget.
Voor alle andere behandelingen, de zogenaamde A-segment DBC’s, stelt de Nederlandse
Zorgautoriteit (NZA) de nationale tarieven vast. Hierbij kunnen verzekeraars niet met ziekenhuizen
onderhandelen over de prijs. Wel kan het aantal startbare DBC’s onderling besproken worden.

Segment B omvat een groep planbare, niet spoedeisende behandelingen. Zorgverzekeraars maken
hierbij in veel gevallen afspraken met ziekenhuizen over prijzen, wachtlijsten en eventuele
zorgvernieuwing. Wanneer een zorgverzekeraar geen overeenkomst heeft met een ziekenhuis,
geldt de standaardtarieflijst.

In de toekomst wordt een groepering verwacht van het groot aantal DBC’s. Dit komt de
overzichtelijkheid van het geheel ten goede, en maakt het tevens mogelijk om grootschaligere
afspraken te maken tussen beide partijen. In de meeste gevallen wordt het vooral dan interessant
voor verzekerden om via intermediairs, zoals SEZ, verzekeraars en zorgaanbieders onderling te
vergelijken. De vergoeding die de zorgverzekeraar uitkeert wordt immers verrekend met het verplicht
eigen risico en het eventuele vrijwillige eigen risico.

Terug naar overzicht